Polinukleotydy: jak czytać stężenia na karcie

Dwadzieścia miligramów, tylko czego

Gabinet porównuje dwie karty. Na obu widnieje 20 mg/ml. Wygląda na to samo, a nie jest.

Nucleofill Medium podaje stężenie polinukleotydów 2,0 procent, czyli 20 mg/ml, i to jest jedyny składnik czynny w tym preparacie. Kiara Reju PDRN Skin Booster też ma na karcie liczbę 20 mg/ml, ale ta wartość dotyczy kwasu hialuronowego. Polinukleotydów jest w nim 5 mg/ml, do tego niacynamid 1 mg/ml. Cztery razy mniej substancji, o którą chodzi.

Podobnie działa karta Kamilane Shine, gdzie stoją trzy liczby naraz, oraz Pluryal Densify, który podaje polinukleotydy i kwas hialuronowy w identycznym stężeniu 10 mg/ml, w technologii opisanej jako HPN. Tam akurat obie wartości są takie same, ale to zbieg okoliczności formuły, nie reguła.

Stąd pierwsza czynność przy każdej nowej karcie z tej grupy: sprawdzić, przy której substancji stoi liczba. Preparat jednoskładnikowy i preparat łączony to dwie różne decyzje zakupowe, nawet jeśli na etykiecie widnieje ta sama liczba.

Stężenia w preparatach z oferty

Zestawienie preparatów z kategorii polinukleotydów, których karty podają stężenie. Kolumna po prawej mówi, czego dotyczy liczba.

Rozpiętość jest dwudziestopięciokrotna: od 1 mg/ml do 25 mg/ml. To nie jest skala od gorszego do lepszego preparatu, tylko od jednego zastosowania do innego.

Dlaczego pod oko idzie preparat słabszy

Uporządkujmy tabelę inaczej, według tego, co karty piszą o obszarze.

W przedziale 7,5 mg/ml stoi pięć preparatów i cztery z nich mają w nazwie słowo odnoszące się do oka: Nucleofill Soft Eyes Plus, Plinest Eye, PolyPhil Eye. Karta Soft Eyes Plus opisuje wskazania wprost: cienie pod oczami i opuchlizna, drobne powierzchowne zmarszczki, skóra wiotka i odwodniona w okolicy oka.

W przedziale 20-25 mg/ml karty mówią o czym innym. Nucleofill Strong z 25 mg/ml jest według karty szczególnie rekomendowany do terapii dolnej i środkowej części twarzy, przy utracie elastyczności, odwodnieniu i fotostarzeniu.

Wniosek praktyczny jest odwrotny do intuicji: preparat o wyższym stężeniu podany pod oko nie jest wyborem lepszym, tylko wyborem niezgodnym z przeznaczeniem opisanym w karcie. Skóra powieki ma inną grubość i inaczej znosi objętość, a producent uwzględnia to, projektując preparat pod konkretną okolicę.

Preparaty do mezoterapii igłowej podlegają tej samej zasadzie: obszar określa producent, a nie sam skład.

Masa cząsteczkowa: druga liczba, której zwykle brakuje

Dwie karty z tej grupy podają masę cząsteczkową polinukleotydów i różnią się o rząd wielkości w zakresie. Nucleofill Soft Eyes Plus: 50-100 kDa. Lumi Eyes: 250-350 kDa. Oba preparaty są kierowane w okolicę oka, oba mają w nazwie odniesienie do oczu, a łańcuchy w nich mają różną długość.

Karta Soft Eyes Plus podaje przy okazji dwie wartości, których nie znajdziemy w żadnej innej karcie z tej kategorii: pH w zakresie 6,8-7,2 oraz lepkość 28-35 Pa na sekundę. Lepkość ma bezpośrednie przełożenie na pracę: wyższa oznacza większy opór na tłoku i inne odczucie przy podawaniu cienką igłą.

Przy pozostałych osiemnastu preparatach z zestawienia tych parametrów w kartach nie ma. Przy porównywaniu dwóch preparatów o tym samym stężeniu to jest granica, za którą trzeba pytać producenta.

Serie: od jednego zabiegu do czterech

Protokoły w tej grupie rozjeżdżają się bardziej niż gdziekolwiek indziej w ofercie.

• Kiara Reju PDRN Skin Booster: 1-2 zabiegi w odstępie około 10-12 dni. Karta podaje też trwałość efektów do 12 miesięcy.
• Geo Eyes II: 2-3 sesje w odstępach czterotygodniowych.
• Lumi Eyes: 2 zabiegi, odstęp 20-30 dni.
• Pluryal Densify: 3-4 zabiegi co 7-14 dni, potem zabieg podtrzymujący.
• Pluryal Silk: 3 zabiegi co 3 tygodnie, następnie zabieg przypominający.
• Nucleofill Strong: 3-4 zabiegi co 2-4 tygodnie.
• Nucleofill Medium i Strong Plus: 4 zabiegi w odstępach 2-4 tygodni.
• Nucleofill Medium Plus Hair: 4 zabiegi, dwa pierwsze w odstępie 7 dni, dwa kolejne rzadziej.
• HP Vitaran i: 3-5 zabiegów co 2-4 tygodnie.
• Rejuran S: 3-4 zabiegi w odstępach 4-6 tygodni.
• Rejuran I: 3 zabiegi co 4 tygodnie, zabiegi przypominające rzadziej.

Różnica w terminarzu jest tu realną informacją handlową. Kiara Reju zamyka terapię w niecałe dwa tygodnie i dwie wizyty. Rejuran S przy czterech zabiegach co sześć tygodni rozciąga ją na pół roku. Przy pacjencie, który pyta o koszt i czas, to są dwie zupełnie różne rozmowy, choć obie o polinukleotydach.

Zestawienie z innymi grupami biostymulującymi jest w tekście o doborze stymulatora tkankowego.

Czego karty nie podają

Masę cząsteczkową podają dwie karty na dwadzieścia. pH i lepkość jedna. Przy grupie preparatów, w której długość łańcucha jest parametrem konstrukcyjnym, to jest istotna luka i przy porównywaniu dwóch preparatów o identycznym stężeniu nie da się jej wypełnić z dokumentacji.

Karty nie podają też objętości na okolicę anatomiczną ani liczby punktów wkłucia. Wyjątkiem jest PolyPhil Eye, którego karta określa jedną sesję jako 1-2 ml co 14-21 dni.

Osobna sprawa to igły w opakowaniu, i tu karty są akurat szczodre: zawartość podaje osiemnaście kart z tej kategorii. Najczęściej jest to ampułkostrzykawka i dwie igły 30G o długości 13 mm, tak przy Nucleofill Medium, Pluryal Silk, Plinest i PolyPhil. Ale nie zawsze: Rejuran Rejuvenation Healer ma w opakowaniu dwie igły 33G o długości 4 mm, HP Vitaran igłę 33G na 4 mm, a HP Vitaran i igłę 34G. Krótsza igła to inna głębokość podania, więc ten szczegół z opakowania mówi o preparacie więcej niż niejeden akapit opisu. Zapas igieł do mezoterapii i tak warto mieć, bo dwie sztuki starczają na jedną sesję.

Materiał przeznaczony dla profesjonalistów medycyny estetycznej. Stężenia, masy cząsteczkowe, pH, lepkości i protokoły serii przytoczono za opisami producentów z kart produktów, stan na 2026-08-21. Nie zastępuje aktualnej instrukcji używania producenta ani indywidualnej oceny klinicznej. Preparaty iniekcyjne stosuje wyłącznie wykwalifikowany personel.