Aminokwasy w mezoterapii: cztery, sześć czy siedem

Dlaczego akurat cztery

Na opakowaniach preparatów aminokwasowych pojawiają się różne liczby i łatwo uznać je za argument marketingowy. Karta Jalupro Classic podaje jednak powód, dla którego akurat cztery.

Preparat zawiera glicynę, L-prolinę, L-lizynę oraz L-leucynę, a karta uzasadnia ten wybór wprost: te aminokwasy stanowią około 70 procent struktury kolagenu. To nie jest zestaw dobrany dowolnie, tylko odwzorowanie proporcji w cząsteczce, którą preparat ma pomóc odbudować.

Sunekos Performa idzie dalej i wymienia sześć: glicynę, prolinę, leucynę, lizynę, walinę i alaninę. Jalupro SuperHydro podaje siedem aminokwasów oraz dodatkowo trzy peptydy biomimetyczne. Elisir Bio wymienia z nazwy L-izoleucynę, wiążąc ją w karcie z ochroną skóry przed promieniowaniem ultrafioletowym.

Przy porównywaniu dwóch preparatów sama liczba nie wystarcza. Liczy się, czy karta wymienia aminokwasy z nazwy, bo dopiero wtedy wiadomo, czy skład rozszerzono o składniki pełniące dodatkowe funkcje, czy tylko rozbito ten sam zestaw inaczej.

Zestawienie preparatów z oferty

Preparaty z kategorii aminokwasowej, których karty podają skład lub protokół. Zapis "brak" oznacza, że karta danej informacji nie zawiera.

Skład z nazwy podaje pięć kart z czternastu. Przy pozostałych wiadomo, że aminokwasy w preparacie są, ale nie które i w jakiej proporcji.

Nośnik: masa cząsteczkowa i długość łańcucha

Aminokwasy w tych preparatach nie występują samodzielnie. Nośnikiem jest kwas hialuronowy i to on odpowiada za drugą część działania, o czym karty piszą dokładniej niż o samych aminokwasach.

Karta Sunekos 200 podaje masę cząsteczkową: 200 kDa, opisując ten kwas jako o niskiej masie i silnie higroskopijny, wiążący wodę w skórze. Karta Sunekos Performa mówi o kwasie nieusieciowanym. Karta Elisir Bio schodzi jeszcze niżej i opisuje nośnik jako fragmenty kwasu hialuronowego złożone z 20 do 40 monomerów, czyli krótkie łańcuchy.

Karta Jalupro Classic idzie w przeciwną stronę i mówi o kwasie wysokocząsteczkowym. To jest różnica konstrukcyjna, która przy dwóch preparatach opisanych jako aminokwasowe daje odmienne zachowanie w tkance.

Preparaty, w których kwas hialuronowy jest głównym składnikiem, a nie nośnikiem, opisaliśmy osobno w tekście o doborze preparatu do mezoterapii.

Protokoły: miesiąc albo kwartał

Rozpiętość terminarza w tej kategorii jest jedną z największych w całej ofercie i przekłada się wprost na rozmowę z pacjentem o czasie i koszcie.

Najgęstszy protokół podaje karta Elisir Bio: jeden zabieg tygodniowo przez cztery tygodnie, czyli cała terapia w miesiąc. Sunekos 200 jest zbliżony: cztery zabiegi w odstępach 7-10 dni. Jalupro Classic i Elisir Lift rozciągają to dwukrotnie: cztery zabiegi co czternaście dni, czyli około dwóch miesięcy.

Najrzadszy schemat podaje karta Jalupro SuperHydro: jeden zabieg, następnie miesięczna przerwa, potem kolejny. Sunekos Cell 15 mieści się pośrodku z trzema do czterech zabiegów co dwa do trzech tygodni.

Przy pacjencie, który pyta "ile razy muszę przyjść i przez jaki czas", te same aminokwasy dają więc odpowiedzi rozbieżne o dwa miesiące. Warto sprawdzić protokół przed rozmową, a nie po niej.

Czego karty nie rozstrzygają

Stężenia aminokwasów nie podaje żadna karta z tej kategorii. Wiadomo, ile ich jest w składzie, ale nie w jakiej ilości. Przy nośniku bywa inaczej: karta Jalupro SuperHydro podaje 32 mg/ml, ale to wyjątek.

Objętości na okolicę nie podaje żadna karta. Nie ma też informacji o maksymalnej dawce na jedną sesję ani o liczbie punktów wkłucia.

Dziewięć kart z czternastu nie wymienia aminokwasów z nazwy, więc porównanie dwóch preparatów pod kątem składu w większości przypadków wymaga pytania do producenta.

Materiał przeznaczony dla profesjonalistów medycyny estetycznej. Składy, masy cząsteczkowe, rozmiary igieł i protokoły przytoczono za opisami producentów z kart produktów, stan na 2026-08-21. Nie zastępuje aktualnej instrukcji używania producenta ani indywidualnej oceny klinicznej. Preparaty iniekcyjne stosuje wyłącznie wykwalifikowany personel.